Olie- en gasinkomsten bieden kansen voor armoedebestrijding.
Een van de verwachtingen rond de olie- en gassector is dat de armoede in Suriname kan worden teruggedrongen. De productie zal zorgen voor meer werkgelegenheid en hogere inkomsten voor de overheid. Daardoor kunnen meer middelen beschikbaar komen voor sociale programma’s en de versterking van het sociaal vangnet.
Rosita Sobhie, wetenschapper bij de Interfaculteit van Graduate Studies and Research en voorzitter van de multidisciplinaire werkgroep Armoedegrensbepaling, ziet kansen in de komst van de olie- en gasindustrie. Zij verwacht dat de voorraden Suriname de komende twee tot drie decennia tot een van de drie snelst groeiende economieën in de regio kunnen maken.
“Armoede kan zeker gemakkelijker worden teruggedrongen, omdat het land meer inkomsten zal hebben. Daarnaast ontstaan er meer mogelijkheden om te investeren in onderwijs, werkgelegenheid, gezondheidszorg en verbeterde infrastructuur.” Sobhie waarschuwt wel dat snelle economische groei niet automatisch iedereen ten goede komt. “De ervaring leert dat een razendsnelle economische groei niet altijd in het voordeel van arme bevolkingsgroepen werkt.”
Duidelijke afspraken
Daarom moeten nu al duidelijke afspraken worden gemaakt over de besteding van toekomstige inkomsten. Een vast percentage van de olie- en gasinkomsten zou volgens Sobhie kunnen worden ondergebracht in een fonds voor armoedebestrijding, onderwijs, gezondheidszorg en gemeenschapsontwikkeling.
Een belangrijk aandachtspunt is het binnenland. “Ik zie als zorgpunt dat het binnenland verwaarloosd kan raken, omdat deze gebieden geen directe bijdrage leveren aan de olie- en gasproductie. Dat geldt vooral voor de inheemse gemeenschappen. Marrongemeenschappen zijn nog wel actief betrokken bij de goudsector.”
Er moeten daarom ontwikkelingsplannen komen op verschillende niveaus, zoals in wijken, dorpen en districten. “Op die manier kunnen gemeenschappen hun eigen toekomst uitstippelen voor de komende tien tot vijftien jaar.”
Sterkere onderhandelingspositie
Sobhie verwacht ook dat de groeiende vraag naar arbeidskrachten leidt tot hogere lonen. Door de schaarste op de arbeidsmarkt krijgen werknemers een sterkere onderhandelingspositie.
“Suriname kent van oudsher een cultuur van relatief lage lonen, vooral in beroepen waarvoor weinig specialistische kennis vereist is. Door de economische ontwikkelingen zal hierin waarschijnlijk een verschuiving plaatsvinden.”
Werkgevers zullen meer moeite moeten doen om personeel aan te trekken en te behouden. De groeiende inkomsten kunnen volgens Sobhie ook de economie stimuleren. “Investeringen, consumptie en bedrijvigheid nemen toe.”
Tegelijk benadrukt Sobhie dat economische groei op zichzelf geen garantie biedt voor een betere levensstandaard voor iedereen. “Het succes van de olie- en gasindustrie moet uiteindelijk worden afgemeten aan de mate waarin de welvaart de gehele samenleving bereikt. Alleen dan kunnen deze ontwikkelingen bijdragen aan een duurzame vermindering van armoede in Suriname.”